Grecja

Opis - ciąg dalszy

Mistra
Wspaniała, rozległa Mistra (Mystrás), przytulona do stromych zboczy Tajgetu, dla wielu jest największą atrakcją na całym Peloponezie. W zdumiewająco dobrym stanie zachowało się tu kompletne miasto w stylu bizantyjskim, niegdyś zamieszkane przez ok. 20 tys. obywateli.

Saloniki
Saloniki, drugie pod względem wielkości miasto w Grecji. „Stare Saloniki” zobaczyć można dziś w ogrodzonej murem dzielnicy Kástra, na wzgórzu za nowoczesną szachownicą ulic. Osoby rozmiłowane w bizantyjskich zabytkach znajdą tu także mnóstwo kościołów budowanych od czasów rzymskich do XV w., dzięki czemu można zaobserwować zmiany w stylach prawosławnej architektury sakralnej. Mniej liczne zabytki islamskie – praktycznie wszystkie z XV w. – świadczą o pozycji Salonik jako pierwszego pod względem znaczenia miasta tureckiego na Bałkanach w czasach, gdy Ateny były jeszcze wioską.

Kreta
Największa wyspa należąca do Grecji o budzących zachwyt krajobrazach masywów górskich, wąwozów, jaskiń, żyznych równin. Największe atrakcje turystyczne to ruiny pałaców minojskich w Knossos i Fajstos, pozostałości archeologiczne w Gortynie. Réthimnon, jedno z najbardziej malowniczych miast na Krecie, położone ok. 80 km na zachód od Heraklionu, słynie z pięknej plaży i fortecy, zbudowanej przez Wenecjan po serii pirackich ataków na miasto.

Rodos
Jedna z najchętniej odwiedzanych wysp greckich – sprawiają to piękne piaszczyste plaże na wschodnim wybrzeżu i specyficzny urok stolicy wyspy, również Rodos – świetnie zachowanego średniowiecznego miasta, spuścizny po zakonie joannitów, którego wyspa była główną siedzibą w latach 1309–1522.

Meteory
Klasztory - wybudowane i wykute na samych wierzchołkach olbrzymich skalnych wież.

Delfy
Według starożytnych środek Ziemi. Najsłynniejsze sanktuarium greckie.

Mykeny
Jedno z najważniejszych miejsc antycznych w Grecji, gdzie znajdują się wykopaliska budowli z XIV-XIII w. p.n.e. Na wschód od drogi z Koryntu do Argos stoi twierdza Agamemnona.

Parnas
Wymarzone miejsce dla miłośników alpejskich krajobrazów.

Olimp
Olimp – po grecku Óros Ólimbos – najwyższa, najbardziej magiczna i urzekająca góra w Grecji, wyrastająca nad samym brzegiem Zatoki Termajskiej, niemal na 3000 m nad poziom morza. W niższych partiach zbocza porośnięte są gęstym lasem i dzikimi kwiatami, które nie mają sobie równych w całym kraju.

Zagori
Dziki, jałowy obszar na północ od Jániny, który otaczają od zachodu i południa drogi wiodące do Kónitsy i Métsova, a od północnego wschodu – dolina rzeki Aóos.

Rezerwat leśny Dadiá
Leży w samym sercu chronionych lasów dębowych i sosnowych (o powierzchni 35 tys. ha), rosnących na wzgórzach pochodzenia wulkanicznego.

Wąwóz Samariá
Wąwóz ma Krecie, najdłuższy w Europie. Park narodowy otaczający wąwóz jest jedynym miejscem, gdzie występuje kreteński, dziki koziorożec kri-kri, lecz trudno go zobaczyć, gdyż wokół jest zbyt wielu ludzi.

Kuchnia

Grecy poświęcają mnóstwo czasu na kontakty towarzyskie, co najczęściej przybiera formę wspólnych posiłków. Atmosfera w restauracjach jest zwykle bardzo swobodna i nieformalna, a pretensjonalne postawy (i zbyt wygórowane ceny) spotyka się właściwie tylko w najbardziej snobistycznych dzielnicach Aten i w niektórych miejscowościach wypoczynkowych.
Podstawowym składnikiem menu na każdym pikniku jest chleb, który w Grecji, niestety, przypomina bardziej trociny niż pieczywo i po jednym dniu nie nadaje się już do jedzenia. Warto zajrzeć do piekarni (fośrnos lub psomádiko) i zapytać o olikís (z pełnej mąki), sikalísio (żytni), ochtásporo (z ośmiu zbóż) czy nawet enneásporo (z dziewięciu zbóż). Dwa ostatnie rodzaje wypieków są dostępne zwłaszcza tam, gdzie bywa wielu Niemców i Skandynawów. Z oliwek można polecić zwłaszcza duże kalamáta i ámfissa, które są co prawda droższe, ale mają lepszy smak. Gdzieniegdzie można trafić na lokalne odmiany oliwek, np. lekko podsuszone hamádhes, czy dojrzałe, zbierane z ziemi, które często mają charakterystyczny, orzechowy smak. Z różnych odmian miodu najlepszy jest ponoć tymiankowy z wysp (Lemnos, Naksos, Astypálea) lub niegościnnych obszarów półwyspu, ale trzeba za niego zapłacić dwa razy więcej niż za inne odmiany.